حسرت چیست؟
آیا می دانید یکی از دلایل بروز نگرانی و نا امیدی چیست؟
معمولاً مواقعی پیش می آید که دلتنگ و افسرده می شویم و دنیا را تیره تر از واقعیتش ترسیم می کنیم . این احساس هنگامی پیش می آید که زیستن در لحظه ی حال را فراموش می کنیم ، حسرت گذشته را می خوریم و آینده را کانون همه ی مشکلات خود می پنداریم و با تعجب از خود می پرسیم : «چطور ممکن است یک انسان بتواند با مشکلات روی در روی ما کنار بیاید ؟»
این امر شامل حال تمامی افرادی می شود که با نگرانی و نا امیدی دست به گریبانند صرفنظر از این که جسمی سالم داشته باشند و یا نداشته باشند .
یکی از عواملی که سبب ایجاد نگرانی و نا امیدی در مبتلایان به بیماری دیستروفی می شود نیز همین مسئله است .
فردی که قبلاً سالم بوده است و تمامی کار های روزمره اش را به خوبی انجام می داده است به مرور زمان در اثر کاهش قوای عضلانی اش ، توانایی فیزیکی و حرکتی خود را از دست داده است و هم اکنون به سختی روزگار می گذراند . او با حسرت به گذشته اش می نگرد و ترس از آینده و از دست دادن دیگر توانمندی های فیزیکی اش وی را نا امید می کند .
آیا درست است که افسوس گذشته و تمام نگرانی های سال های آینده را با خود حمل کنیم و تازه متعجب باشیم که چرا زندگی این گونه دشوار است ؟ ما را برای بیست و چهار ساعت زندگی در امروز طراحی کرده اند و نه بیشتر. غم و اندوه گذشته و نگرانی امروز برای مشکلات فردا دردی از اما دوا نخواهد کرد .
کنار سینک ظرفشوئی بایستید و بطری آبی در دست بگیرید ، بطری را با ضربه ای داخل سینک بریزید ، داخل سینک را تماشا کنید و ببینید، چیزی از آب باقی نمانده است .
بلی «آب رفته به جوی باز نمی گردد» ، همه ی آب وارد فاضلاب شد و اگر همه ی دنیا جمع شوند و سر و صورت خود را چنگ بزنند ، یک قطره از آن را هم نمی توانند برگردانند . با کمی دقت ممکن بود بطری آب حفظ شود اما حالا برای این کار دیر است ، تنها می توانیم از آن عبرت گرفته و خود اتفاق را فراموش کنیم .
منابع کتاب های :
1) راه غلبه بر نگرانی ها و نا امیدی ها ، آیت الله مکارم شیرازی ( تهران : انتشارات نسل جوان امیرالمؤمنین )
2) آئین زندگی ،دیل کارنگی ، ترجمه ی دکتر قدیر گلکاریان (تهران : انتشارات طلایه )
3) راز شاد زیستن ،اندرومتیوس ، ترجمه ی وحید افضلی راد (تهران : نشر نیریز )
یکی از عواملی که سبب ایجاد نگرانی و نا امیدی در مبتلایان به بیماری دیستروفی می شود نیز همین مسئله است .
فردی که قبلاً سالم بوده است و تمامی کار های روزمره اش را به خوبی انجام می داده است به مرور زمان در اثر کاهش قوای عضلانی اش ، توانایی فیزیکی و حرکتی خود را از دست داده است و هم اکنون به سختی روزگار می گذراند . او با حسرت به گذشته اش می نگرد و ترس از آینده و از دست دادن دیگر توانمندی های فیزیکی اش وی را نا امید می کند .
آیا درست است که افسوس گذشته و تمام نگرانی های سال های آینده را با خود حمل کنیم و تازه متعجب باشیم که چرا زندگی این گونه دشوار است ؟ ما را برای بیست و چهار ساعت زندگی در امروز طراحی کرده اند و نه بیشتر. غم و اندوه گذشته و نگرانی امروز برای مشکلات فردا دردی از اما دوا نخواهد کرد .
کنار سینک ظرفشوئی بایستید و بطری آبی در دست بگیرید ، بطری را با ضربه ای داخل سینک بریزید ، داخل سینک را تماشا کنید و ببینید، چیزی از آب باقی نمانده است .
بلی «آب رفته به جوی باز نمی گردد» ، همه ی آب وارد فاضلاب شد و اگر همه ی دنیا جمع شوند و سر و صورت خود را چنگ بزنند ، یک قطره از آن را هم نمی توانند برگردانند . با کمی دقت ممکن بود بطری آب حفظ شود اما حالا برای این کار دیر است ، تنها می توانیم از آن عبرت گرفته و خود اتفاق را فراموش کنیم .
منابع کتاب های :
1) راه غلبه بر نگرانی ها و نا امیدی ها ، آیت الله مکارم شیرازی ( تهران : انتشارات نسل جوان امیرالمؤمنین )
2) آئین زندگی ،دیل کارنگی ، ترجمه ی دکتر قدیر گلکاریان (تهران : انتشارات طلایه )
3) راز شاد زیستن ،اندرومتیوس ، ترجمه ی وحید افضلی راد (تهران : نشر نیریز )
+ نوشته شده در ساعت توسط حسین
|