نگاه ناپاک
نگاه ، دل ، اراده
چشم دریچهای به دنیای قلب است.
«دیدن» و «نظر» خواستن دل را در پی دارد (هر آنچه دیده بیند دل کند یاد)
با این حساب باید به آنچه در «چشم انداز» ما قرار میگیرد حساس باشیم ، دیدنیها چه خوب و چه بد ، گرایش ما را به سوی خود «جذب» میکند و ما اغلب ، مجذوب چیزی میشویم که میبینیم.
اگر به افق دور دست بنگریم ،«وسعت دید» پیدا میکنیم و اگر فقط به جلوی پای خود نگاه کنیم ،«نقد اندیش» و «حاضر گرا» و «تنگ نظر» میشویم.
آنچه به صورت تصویر ،فیلم ،مناظره ،خط ، تابلو ،چهره و ... در برابر دید ما قرار میگیرد ،به درون و روح و فکر ما نفوذ میکند.
درست است که میتوان از کتاب تاریخ، با زندگی گذشتگان آشنا شد و از سرانجام آنان «عبرت» گرفت ُ ولی چرا در قرآن کریم آن همه تأکید است که :بروید ،بگردید،ببینید،و عبرت بگیرید؟! چون در «دیدن» اثری است که در خواندن و شنیدن نیست.